XJ550 XJ-550 XJ550 XJ-550 Seca XJ550 XJ-550  XJ550 Maxim XJ-550  XJ550 XJ-550  XJ550 XJ-550 Seca XJ550 XJ-550F  XJ550F XJ-550  Maxim XJ550 XJ400 XJ-400

1981-1985

Historia firmy

Yamaha

XJ 550 F 

XJ550; fot: broszury reklamowe

Kiedy firma Yamaha wprowadziła do sprzedaży model XZ550, szefowie marketingu z Nakajo mówili o niej: "motocykl sportowy". Mimo wysokiej mocy (64KM) motocykl nie zdobył dużej popularności co było spowodowane m.in. nie tolerowaniem ostrej, sportowej jazdy. Szefowie Yamahy zdecydowali, że walkę o prymat w klasie średniej na rynkach europejskich przejmie XJ550, wzorowana na produkowanej wcześniej XJ650. 550-tka była atrakcyjniejsza przede wszystkim cenowo, zrezygnowano bowiem z wału kardana na korzyść łańcucha napędowego. Z kolei mniejsza masa własna przyczyniła się do poprawy własności jezdnych, ocenianych przez kierowców jako znakomite. Na prestiżowym rynku niemieckim 550-tka dorobiła się nawet przydomka "pożeracz zakrętów". Jazda na XJ550, szczególnie  w mieście i na wąskich, krętych drogach, rzeczywiście sprawia wiele radości, nawet z pasażerem i ciężkim bagażem. W takich warunkach drogowych ten 50-konny motocykl, kierowany przez doświadczonego kierowcę, potrafi zostawić w pokonanym polu niejeden 100-konny bolid. Takie zalety przypadły szczególnie do gustu niektórym grupom użytkowników. Zadziwiająca zwrotność i mała masa własna budzą sympatię płci pięknej. Wiele pań uprawiających turystykę motocyklową dosiada właśnie XJ550. Połączenie pozytywnych cech podwozia z wysoką niezawodnością i żywotnością silnika przyczyniło się do sukcesu handlowego tego motocykla. Zakończenie produkcji tego modelu można tłumaczyć jedynie względami marketingowymi. Zmniejszenie zainteresowania klasą średnią w połowie lat 80-tych wymusiło na kierownictwie postawienie wszystkiego na jedną kartę. Tą kartą była XJ600, produkowana w zmienionej stylizacji i ze zmodyfikowanym silnikiem.  
przekrój XJ550; fot: Świat Motocykli
550-tka oferuje nabywcy więcej, niż mógłby sugerować jej niepozorny, klasyczny wygląd. W momencie wprowadzenia na rynek była ona jednym z najszybszych motocykli w swojej klasie. W roku 1981 prędkość maksymalna 195km/h przy pojemności skokowej 550ccm była nie lada wyczynem. Również przyspieszenia stawiają ją w czołówce klasy średniej i są lepsze niż niektórych 750-tek. Duże znaczenie miało zastosowanie systemu YICS, w którym dodatkowe kanały w układzie zasilania wprowadzały część mieszanki paliwowo-powietrznej do komory spalania ruchem wirowym. Przebieg spalania w przestrzeni nad tłokiem został bardzo usprawniony. Nie ma to jednak wpływu na zużycie paliwa, ostrą jazdę po mieście trzeba okupić nawet 8 litrami na 100km. Podczas spokojnej jazdy szosowej dobrze wyregulowana 550-tka zadowoli się 5,5 litrami na 100km. 
XJ550 w pełnej krasie - fot: broszury reklamowe
Kierowcom o sportowym zacięciu oraz wielbicielom długich turystycznych wędrówek nie sprawi radości stosunkowo mały zbiornik paliwa (16 litrów). W jeździe sportowej pomoże za to wąski silnik i ciasno poprowadzony układ wydechowy typu 4w2. W turystycznych wojażach sprawdza się bogato wyposażona deska rozdzielcza z paliwomierzem, woltomierzem, licznikiem przebiegu dziennego i zestawem kontrolek. XJ550 ma również kilka małych "bajerów": czasowy wyłącznik kierunkowskazów, blokada rozrusznika przy włączonym biegu. Silnik nie grzeszy elastycznością i niezbyt chętnie reaguje na otwarcie przepustnicy poniżej 5000rpm. Powyżej tej granicy kierownica wymyka się z rąk. Częsta zmiana biegów stanowi niestety codzienność. W ocenie użytkowników najgorzej wypada bieg najwyższy, zbyt długi w przypadku czołowego wiatru czy podczas jazdy w terenie górzystym. 
 Przejrzysty zestaw wskazników - fot: broszury reklamowe  Silnik modelu XJ-550 - fot: broszury reklamowe
XJ550 w widoku z przodu - fot: broszury reklamowe Silnik bardzo lubi wysokie obroty i jest na nie odpowiednio przygotowany pod względem konstrukcyjnym. Dwa wałki rozrządu uruchamiają dwa zawory w każdym z cylindrów poprzez szklankowe popychacze, dobrze znane z najnowszych konstrukcji. Od początku wiele kontrowersji budził w XJ łańcuch zębaty przełożenia wstępnego, emitował bowiem niepokojące dźwięki podczas pracy na biegu jałowym. Głośne turkotanie zanika powyżej 1500-2000rpm i nie ma żadnego wpływu na trwałość elementów przełożenie wstępnego. Potwierdza to praktyka, w wielu przypadkach silniki XJ uzyskują przebiegi rzędu 150.000km bez jakiejkolwiek naprawy. Jednostka napędowa nie należy do specjalnie cichych, wpływa na to nie tylko przełożenie wstępne. Nie można zapominać, że przeniesienie napędu na alternator odbywa się również łańcuchem. Silnik ma dzięki temu zwartą konstrukcję i jest stosunkowo wąski. Wiele troski wymaga łańcuch rozrządu - powinien być napinany nawet co 2000km. Nie stanowi to większego problemu, trzeba jednak pamiętać, że obudowa napinacza to bardzo delikatny, aluminiowy odlew.

Jednostki napędowe XJ550 dysponują najczęściej mocą 50KM. Pełna wersja ma jednak 58KM i różni się od zdławionej wałkami rozrządu. Najsilniejsze wersje sprzedawane były m.in. w Austrii w Szwecji. Yamaha XJ550 ma wiele zalet, ale podczas eksploatacji daje o sobie znać kilka wad. Po przebiegu 20.000km zanika tłumienie w tylnych amortyzatorach, w tym samym czasie kończą swój żywot uszczelniacze widelca teleskopowego. Prymitywne łożyskowanie wahacza wymaga częstej interwencji mechanika. Tulejki z tworzywa sztucznego wycierają się już po 5000-7000km, powstający luz bardzo negatywnie wpływa na własności jezdne motocykla. Często zawodzi przerywacz kierunkowskazów. O ile powłoki lakiernicze ramy nie są krytykowane, to układ wydechowy koroduje szybko i w różnych punktach. Trudny jest rozruch 550-tki po długim postoju - najlepiej od razu przyjąć metodę "na pych". 

 

XJ400 1981, blizniak modelu XJ550 - fot. broszury reklamowe

 

XJ550 to znakomita propozycja dla motocyklisty, którego nie stać na kilka jednośladów o konkretnym przeznaczeniu. Znakomite  własności jezdne i trwały, niezawodny silnik sprawiają, że na XJ można wybrać się do pobliskiego sklepu i w długą wycieczkę po Europie, można połykać setki kilometrów autostrady, albo sprawdzić się na wąskich, górskich serpentynach.  

Motocykl oferowany był również w różnych wariantach (w stylu klasycznym XJ550 Seca, w stylu custom XJ550 Maxim) na rynku północnoamerykańskim. 

model Maxim - fot: strona użytkownika

 

Literatura: Świat Motocykli 02/1995, katalog części XJ550F 1982-83, broszury reklamowe 

Dane techniczne:

 
model 1983 
Silnik: czterocylindrowy, czterosuwowy rzędowy, chłodzony powietrzem, rozrząd typu DOHC, 2 zawory na cylinder, pojemność 528ccm, śred.xskok 57,0x51,8mm, moc maksymalna 50KM przy 9000rpm, moment obrotowy 42Nm przy 7500rpm, stopień sprężania 9,5:1, 4 gaźniki podciśnieniowe Mikuni BS28mm, smarowanie obiegowe wysokociśnieniowe z miską olejową, rozrusznik elektryczny, akumulator 12V-12Ah, alternator 238W, zapłon tranzystorowy
Przeniesienie napędu: napęd końcowy - łańcuch rolkowy (104 ogniwa), sprzęgło wielotarczowe mokre, skrzynia biegów pięciostopniowa mechaniczna,
Podwozie: podwójna rama kołyskowa z rur stalowych, widelec teleskopowy, rury 35mm, wahacz wleczony podparty 2 elementami resorująco-tłumiącymi, hamulec przedni dwutarczowy 267mm, hamulec tylny bębnowy 180mm, koła odlewane, ogumienie - przód 3,00-19, tył 110/90-18,
Wymiary i masy: długość 2140mm, rozstaw osi 1415mm, masa pojazdu gotowego do jazdy 204kg, zbiornik paliwa 16l, rezerwa 3,8l,
Osiągi: prędkość maksymalna 195km/h, przyspieszenie 0-100km/h 5,2s, średnie zużycie paliwa 6,5l/100km,
Dane eksploatacyjne: olej silnikowy SAE20W40 SE 2,6l, świece zapłonowe NGK D8-ES, przerwa 0,6-0,7mm, ciśnienie sprężania: 7-10atm, wolne obroty: 1200rpm, olej w zawieszeniu SAE10W 230ml, ciśnienie w ogumienie: przód 180kPa, tył 200kPa, poziom paliwa 2mm, luz zaworowy: ssące 0,11-0,15mm, wydechowe 0,16-0,20mm,
 

motolit@neostrada.pl

aktualizacja: 03 grudnia 2006

Powrót do strony głównej